4,31 dagen. Elke keer weer.

Uit de Order to Cash Monitor 2026 blijkt dat 51% van de organisaties een order niet op dezelfde dag aanmaakt. Gemiddeld staat een order pas na 4,31 dagen in het systeem. Zolang dat niet het geval is, kan er niet geleverd, gefactureerd of geïnd worden. De betaaltermijn begint simpelweg niet te lopen.

Het effect is groter dan het lijkt. De gemiddelde O2C-doorlooptijd is ten opzichte van 2024 met 8 dagen gestegen — voornamelijk door vertraging tussen orderaanmaak en levering. Bij een omzet van €50 miljoen levert elke gewonnen dag in de O2C-cyclus ruim €136.000 aan extra beschikbare liquiditeit op.

‍

Waar lekt het?

De oorzaken zijn structureel: orders via meerdere kanalen, ontbrekende prijsafspraken of referenties, ontkoppelde systemen en correcties die achteraf plaatsvinden. Gevolg: orders blijven liggen of leiden tot disputen — en die kosten gemiddeld nóg eens 29 extra dagen doorlooptijd.

Daar bovenop speelt het betaalcondities-vraagstuk. Bij 43% van de organisaties wordt pas ná levering gefactureerd. Commercieel aantrekkelijk, maar het vergroot het liquiditeitsrisico aanzienlijk als het orderproces niet strak is ingericht.

‍

De winst zit aan de voorkant

Wat de best presterende organisaties onderscheidt, is niet dat ze harder achter betalingen aanzitten. Ze hebben structureel minder herstelwerk.

De hefboom zit in drie dingen:

- een heldere order completeness check

- één gedeelde bron van waarheid voor Sales, Operations en Finance

- duidelijke eigenaarschap per processtap.

‍

De vraag die het verschil maakt

Weten we hoeveel O2C-dagen we al verliezen vóórdat de factuur is verstuurd?

Als CFO stuurt u op DSO, werkkapitaal en cashflowprognoses. Maar als de inputkant van het proces niet klopt, stuurt u op drijfzand. Orderverwerking is geen operationeel detail — het is een financiële hefboom die structureel onderbenut blijft.